Sevgiliye Kurabiye

Tüm sevenlerin ve sevgililerin SEVGİLİLER GÜNÜ kutlu olsun..

Çaresizliğin en amansız olduğu yerdeyim şimdi ilk defa sevmenin tarif edilmez korkuları içindeyim. Uykusuz gecelerin yorgun sabahlarında seni düşünüyor ve korkularla yine sana doğru koşuyorum. Hep aynı soru düşümcemde: Ya seversem? O zaman neler olabileceğini düşünmek korkutuyor beni. İlk defa yenileceğimi anlıyorum. Karşımda kendinden emin gözlerin, dudakların, ellerin bunu söylüyor bana. Seni tanımadan önce geçen bütün yıllara lanet ediyorum. Önceleri hiç bilmediğim adını şimdi binlerce defa tekrarlıyor dudaklarım. Gün oluyor bir tablo seyredercesine mutlu heyacanlarla doluyorum karşında. Gün oluyor eski bir Yunan heykelinin ölümsüz güzelliğiyle büyülüyorsun beni. Gözlerin gözlerime takılınca güçsüzlüğüm aklıma geliyor...O zamanlar öylesine yıkılıyorum ki, bilemezsin....İnsan nasıl gökyüzüne baktığı zaman bu sonsuz evren içinde küçük ve çaresiz bir yaratık olduğunu anlarsa; güzelliğin de bana aynı şeyleri düşündürüyor. Gün oluyor mavilerde, gün oluyor kırmızılarda, gün oluyorkaralarda yaşıyorum seninle. Dudaklarından çıkan her kelime, suya bir taş atılmışcasına büyüyor içimde. Nereye gitsem kulaklarımda o yarı karanlık, çocuksu sesin. Sonra kendine has kokun; O kokuların en çıldırtıçısı, en kahredicisi... Ve gözlerin; Esmer bir akşam üstünün serin hüznünü getiren gözlerin...Görebildiğim, duyabildiğim herşey bana seni sevmeyi söylüyor. Uzaklaştıkça yaklaşıyorum sana. İşin en kötüsü, yaklaştıkça da uzaklaşmaktan korkuyorum. Belki hiçbir zaman sana seni sevdiğimi söyliyemeceğim. Ne sana, ne senden başkasına. Düşünki, çoğu zaman kendime bile söyleyemiyorum. Sanki söylediğim anda her şey bitecek ve bu emsalsiz büyü bozuluverecekmiş gibi geliyor. Bir insanın kendini aldatması ne güçtür bilirsin. Bu sevmek korkusunun altında aslında çok sevmek olduğunu biliyor, fakat anlatamıyorum. Galiba asıl korkumuz sevmek değildi....Onun arkasında gizlediğimiz sevilmemek korkusu.....Küçük küçük aldanmalarla kendimizi avutmağa çalışıyor, düştüğümüz çıkmazda bir teselli arıyoruz seninle. Belki de aynı korkular içindeyiz, birbirimizden haberimiz yok. Sevmek.... Seni alabildiğine sevmek.... Hiçbir şeyi umursamadan, bütün karanlıkları hiçe sayarak sevmek.....Tutmak ellerinden o derinlere inmek, gitmek oralara, o yerlere. Orada hep sen olmak, seniyaşamak ve olduğun yerde bile seninle sensiz olamamak... Sonra da sensiz edemediğimi, edemiyeceğimi söyleyememek sana. Sevenin sevdiğini bilmesi kadar; Sevilen de anlar sevildiğini. Sevgi her zaman belirli kelimelerle anlatılmaz. Çoğu defa bir bakış yeter de artar bile...Yer yüzünde hiç bir kuvvet seni sevme hakkımdan alıkoyamaz. Sevmek çoğu zaman var olmaktır. Ben şimdi varım ve seni sevme hakkımı kullanıyorum. Sen bile buna karşı koyamazsın. . Şimdi varsın, var olmaktan ötebir şeysin. Yokluğunu da varlığın gibi yudum yudum içeceğim.Seninle varım, seninle yok olacağım....

Malzemeler:

• 4 su bardağı un
• 125 gr margarin
• 1 çay bardağı toz şeker
• 1 çay bardağı pudra şekeri
• 1 paket vanilya
• 1 çay bardağı portakal suyu
• 1 portakal rendesi
• 1 çay kaşığı ucuyla kırmızı gıda boyası

Yapılışı:

Tüm malzemeler karıştırılıp kulak memesi kıvamında hamur elde edilir Karışım buz dolabında 1 saat dinlendirilir. Hamur ikiye bölünüp bir tanesi kırmızı gıda boyası ilave edilip iyice yoğurulur. Hamurlar merdane yardımı ile çok ince olmayacak şekilde açılır, kalp şeklindeki kurabiye kalıpları ile şekiller çıkarılır. 180 derecede kurutmadan pişirilir. Üzerleri arzuya göre süslenir. Afiyet olsun.